Nakış dantel hikayesi
Nakıştan doğan bir zanaat olan dantel, ilk olarak Katolik din adamlarının ibadet kıyafetlerinde kullanılmıştır. 16. yüzyıla kadar dantel kullanımı yavaş yavaş masa örtülerinde, yakalarda, mendillerde, yelpazelerde, gelinliklerde vb. Batı sanayileşmesinin gelişmesiyle dantel, bir tür Klasik dokuma teknikleri ve benzersiz giyim kumaşları haline geldi.
14. yüzyılda Avrupa'da adalıların çoğu geçimini balıkçılıkla sağlıyordu. Erkekler balığa çıkar, kadınlar ev işleriyle ilgilenirdi. Bir araya geldiklerinde, karılarının kocalarına olan özlemlerini ifade etmek için balık ağı şeklinde mendiller veya başka şeyler örerlerdi. , Yavaş yavaş bu tür şeyler dantele dönüştü ve adadaki romantik efsane, Burano'nun el yapımı dantel atölyesinin yükselişini sağladı.
Zamansız antik işçilik
Geleneksel el yapımı dantel üretimi çok karmaşıktır. Geleneksel oryantal kroşe veya nakıştan farklı olarak tasarlanan desene göre dokumak için iplik veya ipek iplik kullanır. Dantel yapılırken küçük mekiklere ipek iplik sarılmalıdır. Her mekik çok küçüktür ve basit bir model düzinelerce veya neredeyse yüz kadar küçük mekik gerektirir ve karmaşık modeller daha fazlasını gerektirir. Deseni yaparken yanına koyun ve bunu yapmak için dokuma, düğümleme, sarma gibi farklı teknikler kullanın. Ayrıca dantel üretimi de özellikle zaman alıcıdır. Daha az karmaşık bir dantel modelini tamamlamak için vasıflı bir kadın işçinin en az bir ay veya daha uzun süre harcaması gerekir. Herkesin dantel işleme şekli farklıdır, bu nedenle dantel ürünleri genellikle tek bir kişi tarafından tamamlanır, bu nedenle her dantel benzersizdir.
Zamanla değiş
Fransa'da dantel üretimi, 1660'larda XIV.Louis'in Maliye Bakanı Jean-Baptiste Colbert tarafından organize edildi ve desteklendi. XIV.Louis döneminde, Fransız kadınları ince işlenmiş Venedik dantellerine takıntılıydılar ve bu dantel için büyük meblağlar harcadılar. Ancak o zamanlar Fransa'daki ekonomik durum iyi değildi. Bu durumun devam etmemesi için Fransa'da ilk "devlete ait" dantel atölyesi açılmıştır.
18. yüzyılda Fransa'da dantel üretimi oldukça uzmanlaşmıştır. Farklı kökenlere ait üretim teknikleri ve desen tasarımları birbirini etkilese de zamanla çeşitli yerlerden gelen danteller farklı tarzlar göstermeye başlamıştır. Geçmişe kıyasla bu dönemde dantel daha çok kadın giyiminde karşımıza çıkmış, desen tasarımı ve katmanlama da daha zengin olmuştur.
Mekanizasyonun ortaya çıkışı
Kaliteli dantel üretimi (hem oya hem de bobin oyası) oldukça zaman alıcıdır. Dantel üretim teknolojisi mükemmele yakın olmasına ve üretimin iş gücüne bölünmesine rağmen, her işçi sadece tek bir iğne oyasına ve desene odaklanabiliyor, bu nedenle el yapımı dantellerin üretim verimliliği hala çok düşük. Aynı zamanda dantele olan talebin çok artması ve teknolojinin yavaş yavaş pazara hakim olmasıyla, dantelleri hızlı ve büyük miktarlarda üretebilen yeni bir üretim yöntemi araştırma ve geliştirme gündemine alındı. Dantel üretimi için makineler nihayet 18. yüzyılın sonlarında inşa edildi ve 19. yüzyılın başlarında mükemmelleştirildi.
1816'da Fransızlar İngiltere'den dantel tezgahlarını tanıttı ve benzersiz coğrafi konumu nedeniyle Calais, dantel tezgahlarının Fransa'ya giren ilk durağı oldu. 1828'de makinelerin tanıtılmasıyla Calais, 200'den fazla tezgah ve 4.000 işçi ile bir dantel üretim merkezi haline geldi. Ancak dantel işi burada durmadı. 1835 yılında el dokuması desenlere benzer desenler yapabilen yenilikçi bir dokuma tezgahı çıktı. O zamandan beri makine aynı zamanda zarif danteller üretebiliyor ve verimlilik büyük ölçüde iyileştirildi. Lüks eşya alanında el yapımı danteller saklıdır ancak makine üretimi dantel sektörünü büyük ölçüde etkilemiş ve dantel sıradan insanların evlerine girmeye başlamıştır.
1860'lı yıllarda, ülkemin kıyı antlaşmalı liman kentlerine misyonerler tanıtılınca, dantel Çin işleme teknikleri ile çarpıştı ve Çin'e özgü dantel kumaşlar geliştirildi ve daha zarif ve narin dantel ürünler doğdu...
